center for sustainable justice


Conflictoplossing is meer dan GeschilbeslechtingKlik hier

Alexander F. de Savornin Lohman

 

Als jong advocaat werd het Alexander Lohman snel duidelijk dat de rechtspraak niet bood wat cliënten werkelijk nodig hebben.
Zijn zoektocht om van betekenis te zijn voor zijn cliënten bracht hem in contact met andere disciplines, andere godsdiensten en andere culturen en hij sloot zich aan bij een denktank van de duurzaamheidbeweging.

 

Hij realiseerde zich dat de rechtspraak en de advocatuur gericht zouden moeten zijn op het verbeteren en gezonder maken van relaties tussen mensen, omdat anders de kwaliteit van de samenleving verslechtert.

 

Milieubescherming moet een bredere betekenis krijgen omdat niet alleen het natuurlijke leefmilieu moet worden beschermd, maar ook het sociale leefmilieu. De rechtspraak heeft daarin de cruciale taak om de kwaliteit van het sociale leefmilieu te waarborgen en waar mogelijk verbeteren als het fout loopt in het dagelijkse leven.

 

Op een eigen advocatenkantoor begon Lohman duurzame advocatuur te ontwikkelen. De rechtscultuur was nog helemaal niet toe aan maatschappelijk duurzame uitgangspunten, maar toch wist Lohman uitzonderlijk goede resultaten te bereiken. Hij perfectioneerde zijn aanpak gedurende 20 jaar, ontdekte hoe conflicten duurzaam konden worden opgelost en wat de relatie is tussen geschilbeslechting en conflictoplossing. Hij ontwikkelde hierbij het Lohman Cabbage Conflict Model.

 

In 2007 begon Lohman een onderzoek naar rechtspraak innovatie in landen die daarin voorop lopen, zoals de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw Zeeland. Hij bezocht talloze projecten en ontdekte dat innovatieve rechtbanken steeds gericht zijn op het structureel oplossen van problemen en het verbeteren van de sociale samenhang om daarmee optimaal bij te dragen aan de kwaliteit van de samenleving.

Omdat Lohman’s bevindingen zijn visie op duurzame rechtspraak bevestigden, ging hij zijn ideeën presenteren op internationale conferenties. Zijn visie oogstte breed bijval en hij kreeg een groot internationaal netwerk aan contacten.

 

In 2010 richtte hij het Center for Sustainable Justice op met het doel om duurzame rechtspraak wereldwijd op de kaart te zetten. Daarvoor legde hij in 2012 na 40 jaar advocaat te zijn geweest, zijn praktijk neer.

In 2015 schreef hij, samen met Jaap van Straalen het Sustainable Justice Charter.


Lohman ziet een belangrijke taak voor de rechtspraak weggelegd in het streven naar duurzaamheid:
Als de rechtspraak maatschappelijk duurzaam wordt, stelt zij een krachtig voorbeeld dat het hele veld van de advocatuur en buitengerechtelijke conflictoplossing positief gaat beïnvloeden. Ook de strafrechtspleging zal er structureel door veranderen en verbeteren
.

 

Lohman was 23 jaar getrouwd. Hij is gescheiden, heeft drie kinderen en zeven kleinkinderen. Hij is natuur- en tuinliefhebber, enthousiast beoefenaar van de Indonesische krijgskunst Pentjak Silat en hij begeleidt wekelijks West-Afrikaanse danslessen, samen met Afrikaanse en Nederlandse percussionisten.