


Gepubliceerd in: SOURCE, maart/april 1998, nr.2, p.56-58
Samenvatting:
Conflicten zijn symptomen, die zich voordoen als gevoel en verstand structureel uit balans zijn geraakt. Op zo’n moment klopt de rationaliteit, het zakelijk handelen, niet met de unieke individualiteit van de mens of de organisatie. Is men uit balans, dan kan men geen gezonde beslissingen nemen.
Het is dan ook een nooit ophoudende opgaaf voor ieder mens en iedere organisatie om te streven naar het in evenwicht brengen van gevoel en verstand. Het verstand moet zich richten op het gevoel, alleen dan kan er evenwicht ontstaan.
Een op balans gerichte instelling impliceert de principiële bereidheid zijn handelen en uitlatingen te allen tijde rationeel te onderbouwen en te verantwoorden. De consequentie daarvan is de bereidheid om het beleid, als blijkt dat het niet evenwichtig zakelijk (rationeel) kan worden onderbouwd, aan te passen.
Enkele citaten:
“Naar mate een conflict oplaait, zien we dat gevoelens hoger oplopen en de rationaliteit steeds verder te zoeken is”
“Iemand die met zijn verstand probeert zijn gevoel te veranderen, forceert zich en komt onecht, dus niet betrouwbaar, over”
“Voor organisaties gaat het om streven naar evenwicht tussen zakelijke activiteiten (verstand) en de bedrijfscultuur (gevoel)”
“Balans is: verstandig voelen en gevoelvol denken”